Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents JOANNA
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Torrox-Costa
We mogen hier niet eens zijn.
We zouden niet naar buiten moeten gaan.
Maar voor jouw verjaardag... Ik wilde je...
Vergeet het. Eet je cake op en dan gaan we.
Bedankt dat je me hebt meegebracht.
En voor het cadeau.
Verstop het!
Ik wou dat papa hier bij ons kon zijn. We hebben het daar al over gehad.
Je bent een grote meid.
Je weet waar hij is? - Ja, dat weet ik.
We moeten gaan. Excuseer me.
Was het lekker? - Heel lekker.
Dacht ik al.
Breng haar maar vaker.
Kinderen moeten juist nu een leuke tijd hebben.
Als dat kan, natuurlijk. Lief.
Bedankt.
Houd het wisselgeld maar.
Mag ik u iets vragen?
We hebben haast. - U kunt beter even wachten.
Uw dochters armband.
Zij is toch uw dochter?
Wacht op me bij de kerk aan de overzijde van de straat.
Ik ben er ook zo.
Wat wilt u?
Weet u het niet? De armband.
Een verjaardagscadeau. Trouwens, het is waardeloos.
Echt? U hebt vast iets van meer waarde.
Zo'n vrouw.
Misschien niet daar. We gaan.
Sneller!
Stilte!
Tegen de muur! Naar buiten!
Waar ga je heen? Je moet hier blijven.
Waar zijn je ouders? Ga naar ze toe.
Het is goed. We kunnen naar buiten.
Mama!
Wat is er? Stilte!
Waar ben je?
Mama.
Wat doe je hier?
Hallo!
Ben jij dat?
Jij was gisteren toch met je moeder in het café?
Waar is je moeder? Is ze daar gebleven?
Sta op. We gaan.
Kom op!
Ik wil je helpen. We gaan je moeder zoeken.
Je kunt hier niet blijven.
Kom binnen.
Ik maak voor jou thee en iets te eten.
Wat is jouw naam?
Ik heet Joanna. En jij?
Ik moet weten hoe ik je moet noemen.
Ik begrijp het.
Loop maar mee naar de keuken.
Zie je?
Ik wil je niet vergiftigen.
Rosa.
Oh... Rosa? Een mooie naam.
Mevrouw, kunt u mij weer bij mijn moeder brengen?
Zeg geen "mevrouw" tegen me.
Ik ben je tante. - U bent mijn tante niet.
Dat klopt. Maar je kunt me beter wel zo noemen.
Begrepen?
Ja, maar... Breng je mij straks naar mijn moeder?
Ik weet niet waar ze is.
Maar ik zal haar zoeken. Dat beloof ik je.
Hoe ben je weggekomen van die razzia?
Zeg het maar niet als je dat niet leuk vindt.
Mama zei dat ik weg moest gaan en in de kerk moest wachten.
Dat kwam door een man.
Wie? Iemand die je kent? - Nee.
Ik zie. Ik weet wie... En daarna?
Je weet wat er gebeurd is?
Ik zag alleen maar vrachtauto's en veel soldaten.
Wat is er met mama gebeurd?
Je bent al een grote meid, dus je moet het wel weten.
De Duitsers namen sommige mensen mee.
En mama? - Mama ook.
Waar is ze heen gebracht? - Dat weet ik niet.
Maar ik probeer haar te vinden. Ik zal wat rondvragen.
Het zal een tijdje duren. Je moet geduld hebben.
Je blijft hier totdat we je moeder hebben gevonden.
Ik moet weer weg.
Op zoek naar een nieuwe baan. Ze hebben het café gesloten.
Je zult een poosje alleen zijn. Ik hoop niet dat je bang bent.
Ik ben een tijdje weg. Als...
Hallo.
Ik weet alles... Ik weet dat je het hebt gered.
Ik ben weggerend, maar ze hebben veel mensen meegenomen.
Er zijn veel razzia's. Wees voorzichtig.
Weet ik. Ik moet op zoek naar een nieuwe baan.
Ik hoorde van een baan op het postkantoor.
Bedankt. Ik ga daar direct heen.
Mevrouw Joanna. Geen verder nieuws?
Jammer genoeg niet.
Geen zorgen. Vertrouw op God.
Ik bid de hele dag.
Hij komt wel weer terug. Het wordt wel weer beter.
Bedankt.
Ben je gek? Hoe moet ik dat uitzoeken?
Er is iemand op het gemeentehuis die contact heeft met de politie.
Maar niemand zal mij iets vertellen.
Deze mensen kunnen naar verschillende plekken gaan.
Als er Joden bij waren, dan zijn ze gedeporteerd.
Waarom vraag je dit?
Een bekende van mijn vriend zat daarbij.
Haar naam?
Ben ik vergeten te vragen.
Wat?
Je weet niet eens de naam? - Je hebt gelijk... het spijt me.
Kom zaterdag maar bij de Kazik. Zij weten wel iets.
Ja, natuurlijk.
Kom maar als je de naam weet.
Dat is een moeilijk geval. - Weet ik, bedankt.
Oh, sorry.
Betrek je vader er niet bij. Hij gaat nergens heen.
En hij heeft geen vrienden in die kringen.
Laat hem maar thuis blijven. Hij is net aan deportatie ontsnapt.
Hij had geluk met zijn baan bij de spoor.
Hij kijkt wel uit en heeft rust nodig.
Zijn hartconditie. - Het is al goed.
Zij is een goede vriendin?
Ik ken haar niet. Iemand vroeg ernaar.
Goed, het gebeurt. Luchtaanvallen, deportaties...
Je hebt geluk gehad dat je wegkwam.
Ze zoeken meestal naar Joden. Arme mensen.
Er gebeuren verschrikkelijke dingen in het getto van Pogoden.
Ik hoorde...
Ze proberen zich te verbergen in de stad. Het is niet gemakkelijk.
Geen wonder dat de mensen bang zijn.
Kom.
Het heeft wat moeite gekost.
Mooi, prachtig.
Maar voor de oorlog wist je niet wat je moest dragen voor je werk.
Dat klopt. Het is beter dan niets.
Ik krijg er redelijk voor betaald.
Ik ben bezig met een baan op het postkantoor.
Postkantoor?! Niets voor jou. Mam!
Vader doet verder ook niets.
De spoorwegen is ook geen vetpot. De goede tijden zijn voorbij.
Ik werk bij het museum, maar niet met plezier.
Ik zou al blij zijn als ik werk had.
Ik maak me zorgen over je appartement.
Het is een wonder dat je daar nog mag wonen. Je moet iemand anders laten registreren.
Hoe met de Krasuckis? Ze zijn verplaatst, en samengebracht met hun familie.
Weet ik, maar nu niet. Wat als Zbyszek thuiskomt?
Weet ik. Ik zal er met vader over praten.
Ik moet weer weg, mam. Daag.
Joanna.
Joanna!
Wat is er? - Over een baan.
De baas is er niet, vanmiddag om drie uur. Had je een afspraak?
Nee. Mr. Gutkowski heeft me aanbevolen.
Wie is hij? - Een vriend van de baas.
Kom om drie uur maar langs. - Goed, bedankt.
Rosa!
Rosa! Ik ben het.
Joanna.
Ik ben alleen.
Rosa, kom er maar uit. Ik ben het.
Het spijt me, ik moest weg. Is er iets gebeurd?
Heeft er iemand aangebeld?
Ik begrijp het.
Ga zitten.
Heb je mama gevonden?
Nee. Ik heb rondgevraagd, maar niemand weet iets.
Vandaag of morgen probeer ik het weer. - Ik ga met je mee.
We moeten even serieus praten.
Ik wil dat je weet wat ik weet. - Wat?
Dat jullie Joods waren.
Nee, ik ben katholiek. Ik heb een kruis bij me.
Heel goed. - Ik kan ook bidden.
Dat is beter. Maar als het gebeurt,
je hebt geen doopcertificaat.
En totdat we je ouders hebben gevonden... Je hebt toch wel een vader?
Dat heb ik.
Is je vader in het getto?
En je vertelt me niet waar je woont.
Dat hoef je niet, maar ik moet wel een paar dingen weten.
Wat is je naam? - Rosa.
Dat weet ik. Maar je achternaam?
Krawicka. - Is dat je ouders naam?
Ja.
Goed, laten we het daarbij.
Totdat we je ouders hebben gevonden,
moet je bij mij hier in het appartement blijven. Begrepen?
Je kunt niet alleen in de stad zijn, anders word je vermoord.
We moeten alert zijn. Begrepen?
Daarom moet je datgene doen wat ik je vertel.
Er zijn twee belangrijke zaken. Je gaat overdag niet naar buiten.
Misschien 's avonds. We zien het wel.
Ik geef je een plek om te verstoppen, voor als er iemand anders meekomt.
Kom, ik laat je het zien.
Kijk.
Dit is een donkere kamer.
Wanneer er iemand bij mij komt, verberg je dan hier zo snel mogelijk.
Ik haal je later wel weer op.
Dat is de deur naar de zolder.
Niemand mag weten dat je hier bent.
Heb je dat begrepen? - Ja.
Goed. Ik ga wat water koken, en dan ga jij in bad.
Wacht hier.
Heeft u ook kinderen?
Nee.
Waarom?
Niet genoeg tijd gehad. De oorlog kwam,
mijn man ging in het leger en... - En wat?
Hij is niet thuisgekomen.
Je hebt een man en vrouw nodig om kinderen te krijgen.
Dat weet ik, ik ben niet stom.
Natuurlijk ben je dat niet. Helaas, geen man.
Komt hij weer terug? - Natuurlijk.
Ik wacht op nieuws van hem.
Dat doet hij zeker, net als mijn vader en moeder.
Waarom huil je?
Het is niets. - Niet huilen.
Dit is een encyclopedie.
Er zijn hoofdstukken over Egypte en Rome met veel plaatjes.
Kijk er maar naar. Ik moet even weg.
Lang?
Twee uur ongeveer.
Ik kom zo snel mogelijk weer terug.
Als er iemand aanbelt, wees dan zo stil als een muis.
Geen lampen aandoen als het donker wordt.
Niet uit het raam kijken. - Goed.
Je mag ook wel tekenen.
Oh, jij bent het. Kom binnen.
Bedankt.
Weet u welke baan het is? - Weet ik niet.Iets...
De baas zal je dat vertellen.
De naam van degene die je stuurde?
Gutkowski.
Wacht hier, ik zal vragen of hij tijd voor je heeft.
Kom verder, alsjeblieft.
Goedemiddag.
We hebben plek voor een werkster. Is dat goed?
Ja.
Je begint 's ochtends om zes uur.
Voordat het kantoor opent. Net na de avondklok.
Jij en een andere vrouw.
Alles moet voor acht uur 's ochtends schoon zijn. Duidelijk?
Ja. Maar twee uur? - Dat is genoeg.
Heb je kinderen? - Nee, nog niet.
Goed, het zal geen problemen opleveren.
Ik moet alles schoon hebben.
Ga naar kamer 25, teken de papieren,
en morgenvroeg om zes uur melden voor het werk. Ze zullen je alles uitleggen.
Je kunt gaan.
Bedankt.
En die man van Gutkowski... heb je jezelf opgedrongen?
Ja.
Ga maar.
Hier.
Weet je zeker dat je het niet nodig hebt? Je zult het niet missen?
Tante, ik ben te groot voor dat speelgoed.
In het weeshuis kunnen ze dit goed gebruiken.
Natuurlijk, je hebt gelijk.
Moeten we steeds naar de radio luisteren? Doe het uit.
Nog net gelezen bij Ola.
Ze zien er nog als nieuw uit.
Dat zijn ze... even kijken waar ik ze moet inpakken.
Waar is dat weeshuis?
Dat weet ik niet. Een vriend vroeg ernaar.
Degene waar ik mee werk.
Mam zei dat je een baan zocht bij het postkantoor.
Ik heb de baan, als schoonmaakster. - Het is tenminste iets.
Waarom ga je geen piano leren spelen?
Wie gaat er tegenwoordig studeren? - Je zult verrast zijn. Verkoop het anders.
Nee, het is niet te koop.
Het is een piano uit de familie. Op een dag zal ik voor hem spelen.
Daag, Ola. - Daag.
Is al twee maand zo. Komt thuis van het werk en gaat drinken.
Hij praat niet. - Je hebt me dat niet verteld.
En je redt je? - Geen vooruitzichten.
Niet tegen mama zeggen, alsjeblieft. Ik doe het zelf wel.
Rosa?
Ik ben het.
Waar ben je?
Rosa.
Bedankt voor de afwas.
Je bent een pientere meid.
Je had gelijk dat je je verstopte. Ik had met nog iemand kunnen zijn.
Kom, kijk wat ik voor je heb meegebracht.
Bouwblokken. Een nachthemd.
Een jurk, trui. Tekenkrijt.
Mijn kleine meid.
Kleine meid? - Mam noemde me altijd zo.
Er is meer.
Met plaatjes: Andy's sprookjesverhalen, 120 avonturen van de geit uit Halftít.
Wil je me voorlezen over de geit?
Dat doe ik.
Al de wijze Poolse vrouwtjes geiten, het is onmogelijk om ze te tellen.
Dat werd geroepen op een geitenvergadering, en ze besloten om dus...
Dat was vroeg vandaag. Waarom ben je zo nauwgezet?
Weet je niet dat de baas het controleert?
Oh, kom op. We nemen pauze.
Misschien heb je wel gelijk. Ik overdrijf een beetje.
Weet je wat? - Nou?
We werken al twee weken, en je bent altijd bedroefd.
Ik heb je dat toch al verteld.
En als hij niet weer terugkomt. Zal niet de eerste zijn.
Die van mij ook niet. Sommige komen terug, anderen niet.
Dus waarom je zorgen maken? - Niet iets om blij van te worden.
Je ziet hoe het gaat.
Maar je kunt er niets aan doen. Dit duurt eeuwig.
Iemand moet zich aanpassen.
Je kunt hier niet van leven, en ik heb monden te voeden.
Werk je op de wallen?
Oh, kom op. Er is een man die mij leuk vindt.
We zien elkaar af en toe.
Een handelaar, dus geld is geen... en het levert cadeaus op.
Kleren voor mij en snoep voor de kinderen.
Al met al, hij is geen vrek. En ook nog leuk.
Echt? - Oh, God, meid.
Maar je hebt een man.
Ben ik gescheiden van hem? Hij is niet thuis.
Als hij thuiskomt, dan ben ik zijn vrouw.
Ik doe het niet met een Rus, maar met een Pool.
Ik stuur de kinderen naar mijn zuster.
Dus hebben Heniek en ik tijd voor onszelf.
Je hebt af en toe plezier nodig?
Je hebt het makkelijker zonder kinderen.
Het is prettig om ze af en toe te knuffelen.
Ik weet het niet. Ik heb een man.
Hoe weet je dat hij nog leeft?
Ik geloof daar in.
Hij leeft.
Ik probeer je niet iets anders aan te praten.
Iedereen zijn eigen smaak.
Het is verder goed. Wat telt is dat de kinderen het overleven.
Ik kan niet alleen zijn.
God! Dezelfde fout weer. Hoe kun je zo schrijven?
Ik wil niet dat je je verontschuldigt, maar dat je correct schrijft.
Voor de oorlog zat je in de eerste klas.
Schrijf dat woord dertig keer op als straf.
Waarom moet ik dat doen?
Gisteren moest ik "Christus" dertig keer schrijven. En vandaag alweer?
Precies, je schrijft "Christus" nu wel goed. Nu moet je dit woord leren.
Als je je moeder een brief wilt schrijven, dan moeten daar geen fouten in staan.
Anders wordt ze boos op mij dat ik je niets heb geleerd.
Mam wordt niet boos. Maak je geen zorgen, ik ken haar.
Is goed, ik schrijf het op.
Toen ik klein was, waren mama en ik in de bergen.
Heb jij geklommen?
Een beetje.
Zbyszek en ik zijn een paar keer naar de Zakopane geweest voordat we getrouwd waren.
Deze is genomen op de top van de Wotowiec. Zie je wat voor mooi uitzicht er is?
Daar heeft hij mij ten huwelijk gevraagd.
Lijkt je het wat om daar heen te gaan? - Prachtig!
Goed, maar eerst schrijven wat ik gevraagd had.
Ik zorg voor wat eten.
Verberg je.
Hallo, mevrouw Joanna. Mag ik binnen komen?
Hallo. Ja, alsjeblieft.
Verveel je je niet in zo'n groot appartement?
Ik hoop dat het snel gebeurt. - Dat hoop ik ook.
Iemand had hier al lang geleden in gewild.
Dat weet ik. Ik heb met wat mensen gepraat.
Goed. Je kunt maar beter haast maken. - Waarom?
Iemand heeft interesse in dit appartement.
Wie? - Weet ik niet.
Een man kwam vanmorgen langs.
Van de verhuurder, en hij vroeg naar jouw appartement.
Ik had een hekel aan de manier zoals hij keek. - Vroeg hij ergens specifiek naar?
Hoe groot het is, hoeveel bewoners en kinderen.
Waarom over kinderen? - Hij vroeg overal naar.
Dit appartement maakt mensen jaloers. Zorg dat het snel verhuurd wordt.
Speel je er nog wel eens op?
Ik heb het klavier sinds de oorlog niet meer aangeraakt.
Mag ik er eens naar kijken?
Oh, het spijt me. Wat een mooie pop!
Mijn nicht heeft me gevraagd om het aan het weeshuis te geven.
Ziet er goed uit.
Ola heeft het jarenlang gekoesterd.
Kinderen worden emotioneel geraakt, dat is een feit.
Een vriend heeft me wat les gegeven. Hoe gaat dat ook al weer?
Oh, fout.
En het wenkt.
Goed?
Goed.
Een mooi stukje huisraad. Wil je het wel verkopen?
Wie wil er tegenwoordig een piano kopen?
Als je iets slechts wil, dan kun je beter een olifant kopen.
Waarom, je kunt je nauwelijks redden.
Nee, bedankt.
Ik heb een baan en heb weinig nodig.
Vraag het maar.
Ik geef je het adres, voor het geval dat.
Ik ga weer.
Mijn werk zit erop. Ik heb je gewaarschuwd.
Die man geeft niet op en blijft rondsnuffelen.
God verbiedt het dat hij wat vindt.
Wat bedoel je? - Weet je het niet?
Je vindt altijd wel een stok om een hond te slaan.
Bedankt. Zie je nog wel weer.
Ze is weg. Je mag eruit komen.
Ik ben klaar met het schrijven.
Wat? - Dertig keer dat woord opschrijven.
Ja, dat klopt.
Zullen we mama een brief schrijven?
Doen we, maar nu niet. Ik moet ergens over nadenken.
Slecht nieuws? - Jammer genoeg wel.
Moet ik dan weg?
Nee.
Natuurlijk niet.
Ooit in Suhíenníce geweest?
Toen ik klein was. Een paar keer met mama en papa.
Zal nu wel dicht zijn. We kunnen er toch niet heen.
Misschien op een dag, en dan nemen we cake bij de Noworol.
Met mama? - Natuurlijk.
Maar we moeten naar huis terug. - Ik wil graag de draak zien.
Welke draak? - Daar bij het Wawel Kasteel.
Oh, die lang geleden is verjaagd.
Er is nu een heel slechte draak aanwezig. Hij heeft een hekel aan kleine meisjes zoals jou.
Ik ga hem betoveren en laat hem mama en jouw man zoeken.
Bedankt, maar we moeten gaan.
Wanneer hij ons ziet, dan eet hij ons op.
Joanna? Wat doe jij hier?
De avondklok begint zo.
Ik ga al terug. We maken haast.
Mijn nichtje. Ze blijft vannacht bij me.
Je hebt helemaal geen contact opgenomen.
De jongens vroegen naar je.
Ik had geen tijd. Mijn vaders hartconditie.
Ik moest mijn moeder helpen.
Begrijp ik. Heb je nog iets over jouw bekende kunnen vinden?
Jammer genoeg niet.
Ik heb het geprobeerd, maar... - Geen probleem.
We gaan, zie je nog wel.
Goedenavond. - Goedenavond, raadslid.
Ik vroeg me af wie er nog zo snel bij de trappen opliep.
Koud buiten. Ik wilde me opwarmen.
Het wordt steeds kouder.
Ik ga naar de kelder om kolen op te halen. We krijgen een strenge winter.
Gaat het allemaal goed met je?
Gaat wel.
Nog steeds geen nieuws? Het is al zolang geleden.
Ik voel met je mee, maar we hopen het beste.
Ik heb de hoop nog niet verloren.
Houd moed. Niemand heeft het gemakkelijk.
En je bent moedig, dat zien we allemaal.
Bedankt, goedenacht. - Goedenacht.
Ik ben er.
We hadden geluk.
Eén van jullie beide zal moeten vertrekken. Dat is mij opgedragen.
Trouwens, je was een paar keer te laat.
Maar... - Orde moet er zijn.
Jij ben jong en vrij, dus je zult het wel redden.
Dat is het. Alleen mevrouw Kopecode meld zich morgenvroeg.
Goedendag.
Wat ga je doen? - Weet ik nog niet.
Ik ga werk zoeken. Mensen zullen mij helpen.
Je bent ervan overtuigd dat je werk vindt.
Als je problemen hebt, kom maar naar mij toe.
Wie weet. Ik kan je misschien helpen.
Bedankt, leuk om je ontmoet te hebben. We zien elkaar misschien nog een keer.
Open doen!
Huiszoeking! Open doen!
Papieren!
Wacht even!
Wie leeft hier nog meer? - Mijn man.
Waar is jouw man?
Weet ik niet. Hij is niet teruggekomen sinds de oorlog is begonnen.
Is hij dood?
Dat weet ik niet. Ik zit op nieuws te wachten.
We hebben gehoord dat u Joden verbergt.
Ik verberg niemand.
Ga zelf maar zoeken, alsjeblieft.
Daarom zijn we hier.
U spreekt Frans?
Ja. - Dus we kunnen Frans spreken.
Ja, alsjeblieft.
Speel je daarop? - Ja.
Veel Polen doen dat.
Ik geef een beetje les.
Heb je leerlingen?
Eén, maar die komt onregelmatig.
We zijn verkeerd geïnformeerd. - Maar de informant...
We gaan! - Jawel.
Zoektocht over!
We gaan weer.
We controleren het wel. En de verblijfplaats van uw man.
Kan ik het lenen?
U mag het meenemen.
Nee, ik leen het.
Vaarwel.
Ik ben het. Laat me binnen.
Waarvoor kwamen ze? - Weet ik niet.
Ze zochten iemand en ze dachten dat die hier verstopt was.
Het was die man. Ik zei al dat die man niet pluis was.
Ik moet een huurder nemen.
Ik kan je eventueel helpen. - Ik zal wat rondvragen.
Ik werd bang toen ze me wakker maakten om ze binnen te laten.
Gelukkig hebben ze niemand gevonden. - Er is niemand.
Dat is zeker.
Ga maar weer lekker slapen. Goedenacht.
Stil zijn!
God! 39! Dat koude trappenhuis.
Ik heb geen aspirine voor jou.
Mammie, ik zal op jou wachten...
in de kerk.
Voorzichtig anders breek je ze.
Heb je gezien hoe ik het deed? - Niet precies.
Doe dit koord in spiritus, steek het aan,
warm beide zijden op en doe dan het deksel erop.
Het zuigt zich vanzelf vast.
Hier zijn wat aspirines. Bedankt.
Je bent actief voor het weeshuis.
Ewa vertelt mij dat.
Dat klopt. Misschien zou ik niet moeten vertellen.
Maar ze verbergen een klein, Joods meisje.
Deze zijn voor haar. - Het is gevaarlijk, wees voorzichtig.
Kun je deze mensen vertrouwen? - Weet ik niet, ik denk het.
Misschien moet je niet gaan? - Ik zal voorzichtig zijn.
Ze vroegen mij of ik iemand wist die haar kon verstoppen.
Mensen zijn bang. Mensen vertrouwen elkaar niet.
Maar we kunnen rondkijken? - Ja, zeker.
Hoe oud is ze? - Zeven.
Een klein kind, maar pienter.
Je moet eens met haar praten. - Een paar woorden maar.
Maar Kate vertelde me dat, degene die me hierbij betrokken heeft.
Betrek haar er niet bij.
Ik denk erover na.
Maar ik dat ook niet. De Duitsers zijn afgelopen nacht bij me geweest.
Iemand had ze ingelicht dat ik Joden verborg.
Waarom heb je dit niet eerder verteld? - Ik zeg het nu tegen je.
De hospita zei dat iemand interesse had voor ons appartement.
Ze zoekt ook naar een huurder, maar ik vertrouw haar niet.
Je hebt gelijk.
Ik kan bij jou intrekken, maar ik kan je vader niet alleen laten.
En Jerzy, de zoon van Krasuckis? Een nette jongen, net als zijn ouders.
Je kunt hem op jouw naam registreren.
Dat is een goed idee.
Niet voor een korte periode. Registratie is niet zo eenvoudig.
Maak je geen zorgen, zij weten hoe dat moet. Ik zal met ze praten.
Als hij niet wil, dan wil iemand anders wel.
Het is belangrijk om het snel te doen. Ik laat het je wel weten.
Goed, vader. - Blijf uit de buurt, mijn kind.
Wens je beterschap. - Bedankt.
Bedankt voor je hulp.
Goed, wees voorzichtig.
Hallo.
Wat is er?
Kan Ola een paar dagen bij jou blijven?
Natuurlijk. Niet huilen, schatje. Wat is er? Is het Lucjan?
Ik weet niet hoe ik hem moet helpen.
Ik ben bang dat hij zichzelf wat aandoet.
Ik moet gaan, excuseer me. - Pas goed op, daag.
In de mand onder de tafel, daar liggen er drie stuks.
Een witte kikker, een grijze muis en een zwarte zigeuner.
De jongste schavuit, een kleine zigeuner, helemaal zwart,
maar met witte handschoenen. Zo elegant.
Waarom witte pantoffels, vroeg de kikker zich af.
Blijf stil liggen.
Mag ik?
Ik kom om het boek weer terug te brengen. Ik heb de hele nacht gelezen.
Mag ik mijn jas uitdoen om even te praten?
Ja, alsjeblieft.
Mijn oprechte spijt voor de onderbreking van vannacht.
De informant was serieus en het was mijn plicht om het te controleren.
Gelukkig was het vals alarm. Ik heb onderzoek laten verrichten.
Niemand zal je meer storen. - Bedankt.
Een Franse wijn. Bedankt voor het boek.
Mag ik het openen?
Ik drink geen wijn meer, maar ga je gang.
Ik zal een glas pakken.
Neem er ook één voor jezelf.
Ik drink graag in jouw gezelschap.
Ga zitten, alsjeblieft.
Ik word onrustig als je daar blijft staan.
Of wil je dat ik ga?
Ik weet het. Ik voel me ook ongemakkelijk.
Een boze Duitser vannacht,vandaag kom ik met een fles wijn naar een eenzame vrouw.
Ik weet wat je denkt.
Ik heb een hekel aan mijzelf voor mijn opdringerigheid.
Niet dat ik van Joden houd. Integendeel zelfs.
Net als alle Duitsers denk ik dat ze niet thuishoren in het Derde Rijk.
Maar om je hier alleen te zien, boven alle verdenking,
een slachtoffer van een aanklacht, maakt dat ik me depressief voel.
Vandaar dat ik besloot om langs te komen en spijt te betuigen.
Hef met mij het glas als bewijs dat je mijn excuses aanvaard.
Het boek was een voorwendsel.
Ben een liefhebber van de Franse literatuur,
heb de Le Rouge et Noír in Frankrijk op college gelezen en herinner mij nog hoeveel indruk het maakte.
Het lot van de arme Sorel geeft me rillingen over mijn rug.
Verliefde vrouwen zijn meedogenloos. Denk je ook niet?
Dat weet ik niet.
Ik ben nooit in een dergelijk situatie geweest.
Nooit jaloers op je man geweest?
Daar was geen reden voor.
Een half jaar na onze bruiloft is hij de oorlog ingegaan, en sindsdien niet meer gezien.
Dan heb je geen kans gehad om het te ervaren.
Ik maak het wel mee.
Deze vrouw dumpte ik voor een ander gaf me onjuiste informatie,
en ik moest de onprettige gevolgen ervan aanvaarden.
Ik heb daar nog steeds moeite mee. Vandaar dat dit boek zo persoonlijk is.
Trouwens, heb je enig nieuws ontvangen over jouw man?
Niets.
Weet je waar hij vocht?
In het leger van Krakau.
Eerst bij Jordanów en daarna bij Tomaszów Lubelski.
En geen nieuws van hem of zijn vrienden?
Niets.
Wees niet bang. Misschien kan ik helpen?
Hoe?
Ik kan uitzoeken of hij in een hospitaal ligt.
Zijn papieren kunnen ergens zijn.
Ik weet zeker dat hij leeft!
Was dat hier? - Nee.
Je hebt me misleid.
Daarvoor ben je hier gekomen, of niet?
Mijn naam is Jerzy Krasucki.
Mijn vader heeft er met jouw moeder over gepraat.
Hoe ben je door de stad gekomen? De avondklok.
Ik heb mijn manieren. Je zoekt nog steeds een huurder?
Nee, niet meer nodig.
Een vriendin en haar dochter zijn over.
Ik zie het, een beetje laat.
Jammer.
Het spijt me.
Mevrouw Kurska?
Ja of nee?
Ja.
Majoor Wiettenbach heeft me gevraagd om u dit te brengen.
Neem het.
Aspirine.
Wie heeft dat gebracht?
Een goede kennis.
Herinner je afgelopen nacht nog?
Je lag op de vloer en ik ben tegen je aangekropen.
En daarvoor? - Ik sliep toen.
Gelukkig maar voor je.
Gelukkig?
Je was behoorlijk ziek. Toen je wakker werd, ging het veel beter met je.
Wat doen we daar mee?
We eten het op.
Het verbaasd me als we dat doen.
Je zei dat het een geschenk was.
Van iemand die ik niet leuk vind.
Dan eet ik het alleen op.
Logisch.
Wat betekent dat? - Dat je slim bent.
Mama zei hetzelfde tegen mij.
Weet je waar ze gebleven is? - Wat?
Nee, nog niet. - Dus we schrijven geen brief?
Nog niet.
We zullen moeten wachten tot we weten waar ze is.
We zullen het nooit vinden.
Denk niet op die manier.
Dat weet ik.
Niemand weet alles.
Zaken nemen soms een onverwachte wending.
Jij bent alles wat ik nog heb.
Echt waar, we zullen je moeder vinden.
Zullen we er één proberen?
Probeer je zo stil mogelijk te verbergen.
Niemand verder aanwezig? - Nee.
Kom, we moeten praten.
Wat is er met jou aan de hand? - Ik begrijp het niet.
Jerzy's vader kwam vanmorgen bij me.
Ik had hem misleid, zei hij. Je had al een huurder.
Oh, dat.
Waarom heb je me gevraagd om een huurder te zoeken, aangezien je al iemand had.
Eerst stoor je me daar mee, en nu moet ik boos kijken.
Dat is nog niet zeker.
De vriendin op het postkantoor heeft me gevraagd of haar zuster met kind bij mij konden wonen.
Haar woning wordt ontruimd. Wat had ik anders moeten zeggen?
Wanneer trekken ze hier in?
Deze week, ze heeft het al bevestigd.
En die Duitser?
Welke Duitser?
Jerzy zag een Duitse officier hier afgelopen nacht weggaan.
Klopt.
Die officier heeft hier naar Joden gezocht.
Waarom kwam hij hier?
Hij vroeg of Zbyszek al weer was teruggekeerd.
Klootzak!
Je ziet er slecht uit.
Ik maak me zorgen over je.
Ik houd het niet langer vol. Het is genoeg.
Wat moet ik doen, mam? - Joanna.
Ik ben alleen, anderen sturen tenminste nog brieven.
Ik weet niet eens of hij nog leeft.
Ik heb geen werk, bijna geen geld meer, kan geen baan vinden, de politie dringt zich op.
Ze willen mijn appartement. Ik ben bang.
Ik weet niet hoe lang ik dit nog trek. En die...
Wat?
De problemen met het appartement.
Maak je geen zorgen.
Het wordt wel weer beter, net als die andere zaken.
Waarom, je hebt ons, Ewa en vrienden.
We overleven deze oorlog wel. Houd je verstand erbij.
Weet ik.
Het spijt me, maar ik kon het niet langer stilhouden.
Ik begrijp het. Je hebt het ook niet gemakkelijk.
Maar niemand heeft het gemakkelijk.
Krasucki heeft problemen met werk, bang om gedeporteerd te worden naar Duitsland.
Ze zijn ook bang voor hun zoon.
Hij heeft geprotesteerd en gaat nu op een missie.
Het is ook niet veilig om hier te blijven.
In mijn situatie. - Ik denk dat je gelijk hebt.
Jouw vriendin's zuster is een goed idee.
Goed, ik ga weer.
Hier is wat melk, een buurman bracht het mee van het land.
Bedankt, mam.
Hoe gaat het met Ewa? - Geen idee, liefje.
Ola slaapt bij ons.
Ik heb voorgesteld dat ze bij jou ging wonen, maar Ewa accepteerde dat niet.
Ik weet nog niet wat ik met kerstavond doe.
God, was al vergeten dat het zo snel al weer is.
We eten zoals gewoonlijk bij ons. Ik weet niet wat Lucjan doet.
Als hij komt, gezien de omstandigheden.
En de kopjes? - Welke kopjes.
Voor dat zieke kind. - Oh, in het weeshuis?
Ik ben er nog niet geweest. Misschien vandaag.
Wees voorzichtig en geef niet op.
Voor het geval dat, je hebt familie, onthoudt dat.
Doe ik, groeten aan vader. - Hij is morgen weg voor werk.
Daag, liefje.
Daag.
Rosa, wakker worden.
Je moet opstaan.
Je moet eten, melk drinken. Dan ben je verder alleen, ik moet gaan.
Ik houd niet van melk.
Kom op. Melk is zijn gewicht in goud waard.
Het is een wonder dat mijn moeder het bracht.
Mama? - Mijn moeder is hier geweest.
Jij hebt mama ook nog nodig? Maar je bent al zo volwassen.
Iedereen heeft er één. - Ik niet.
Alleen nu even niet.
Maar we vinden haar wel. Heb geduld.
Geef niet op en word weer beter. Daarom is er melk.
Goed, ik zal de melk opdrinken.
Goed.
We begrijpen elkaar. Prachtig.
Staszka!
God, Aska! Wat is er met jou aan de hand?
Je hebt promotie gemaakt.
Hoe weet je dat? - Ik heb naar jou gevraagd.
De baas wilde mij in de sorteerkamer.
Had ik moeten weigeren? - Nee, prachtig!
Het is beter dan schoonmaken. - Zeg het.
Wat is er? Je had me anders ook niet opgezocht.
Kom, ik vertel het onderweg wel.
Het is een gevoelige zaak... en discreet.
Is goed, vertel maar.
Je had het over je zuster. - Precies.
Mijn vrienden herbergen een klein Joods kind, zeven jaar oud.
De Duitsers hebben het ontdekt.
Dus mijn vrienden zoeken iemand om haar op te vangen.
Waarom ik? - Ik weet het niet, je zei...
Nou en? Wordt er verwacht dat ik mijn zuster vraag?
Alleen navragen, voor het geval dat.
De buren herbergen een hele familie.
Wanneer de Duitsers daar achterkomen, dan worden ze allemaal gedeporteerd.
Hun lot is onbekend en het huis staat al leeg.
Meid! Je hebt de verkeerde. - Sorry.
Ik wilde hen helpen. En de kleine ook.
Ben geen fan van de Joden, maar heb ook niets tegen hen.
De verschrikkelijke dingen die ze met hen doen.
Maar iedereen moet voor zichzelf zorgen. Ik moet dat ook.
Ik moet zorgen dat ik het einde van de oorlog haal. Zorg ervoor dat jij dat ook doet.
Hoe ben je daar bij betrokken geraakt? Ik ben niet jaloers op je.
Niet mij, mijn vrienden.
Laat maar, ik vroeg het alleen maar. Ik zal je verder niet lastig vallen.
Ik ken iemand die dit organiseert.
Hij weet niet dat ik het weet. Ik kan met hem praten.
Waar vind ik je? - Ik kom naar jou toe.
Over een paar dagen! - Ik kom wel, zie je!
Ik was bang dat je niet thuis zou zijn.
Ik kom afscheid nemen.
Ik ga morgen naar Nederland.
Ik had een voorkeur voor Frankrijk,
maar het is oorlog. Dingen veranderen heel snel.
Ik zou het op prijs stellen als dat meisje weggaat, wanneer ze beter is.
Jouw man was in een hospitaal in... - Echt? Dus hij leeft nog?!
Jammer genoeg niet, hij is overleden aan longontsteking.
Daar had je een brief over gehad moeten hebben.
Het spijt me, ik heb mijn uiterste best gedaan.
Ja, het is goed.
Mijn trein vertrekt over twee uur, en ik moet nog veel doen.
Ik zal je niet vergeten.
Vaarwel.
De beste wensen voor de kerstdagen.
Gaat het goed met je?
Het spijt me, dat was niet de bedoeling.
Waarom huil je?
Ik heb slecht nieuws ontvangen. - Gaat het over mama?
Nee, mijn man.
Hij is dood.
Ik hield hoop dat hij veilig zou terugkeren.
Net als alle anderen.
Niet allemaal, maar vele zijn teruggekeerd.
Ik dacht dat we beide het einde van de oorlog zouden meemaken,
kinderen zouden krijgen, zien opgroeien, spelen en studeren.
Wat moet ik nu doen?
Ik ben nog jong.
Ik ben nog maar net met mijn leven begonnen.
Wil je mij niet als jouw kind hebben? Of wil je mij niet?
Natuurlijk wil ik dat.
Geef je mij niet weg? - Dat doe ik niet.
Heel zeker?
Ik zal een brave meid zijn, leren en jou helpen.
Ik kan veel doen, echt. Ik drink ook melk.
Ik zal je nooit weggeven. Je bent mijn kleine meid.
Hallo.
De eigenaresse van de Pijarska stuurde me, mevrouw Kamin.
Stilte, geen namen. Kom binnen, alsjeblieft.
Ik hoorde dat u een piano wilt kopen.
Ja, kom verder.
Wat is er aan de hand?! Laat me los! Wat is dit?!
Je wordt beschuldigd van collaboratie met de Duitsers en een intieme relatie met een SS officier.
De Pools Ondergrondse Rechtbank heeft je veroordeeld
tot het scheren van je hoofd. Als je contact blijft houden,
dan zal de volgende veroordeling nog zwaarder zijn.
Voer de straf uit! - Nee, het is niet waar!
Oh, ben jij dat?
Wat is er gebeurd?
Doe de deur open!
Ik heb niets gedaan. Ik ben een brave meid geweest!
Het is niet jouw fout. - Van wie dan wel?
Slechte mensen.
Waarom is je haar geknipt?
Dat deed ik niet.
Ze hebben me verkeerd beoordeeld.
Ze laten me op een hoer lijken.
Ik ben niemand.
Dat is niet waar.
Jij bent Joanna, mijn tweede moeder.
Ik hou van je.
Blijf hier.
Ik ben het! Doe open!
De hospita zegt dat je binnen bent. Doe de deur open!
Hoe kon je dat nou doen?
Wat een schande! God!
Wat een schande!
God.
Kerstavond is over een week.
Er wordt verwacht dat we samen zijn. En nu?
Vader is vandaag ingestort.
We willen je niet meer zien.
Misschien later.
Wanneer mensen het vergeten zijn.
Eet iets.
In een grote stad ver weg, met miljoenen huizen, leefde een bruine beer.
Joanna.
We hebben geen eten meer. We gaan dood.
Je gaat niet dood.
Ik kan wat eten kopen, als je dat wilt.
Jij moet niet gaan. Ik ga wel.
Voor mevrouw Kopecode. Ik heb een afspraak.
Ze gaat over twee uur weg.
Het is maar even. Ik heb iets voor haar meegebracht.
Oké, je weet waar de sorteerkamer is?
Dat weet ik.
Maximaal vijf minuten. - Is goed.
Staszka.
Heb je even.
Wat doe je hier?
Ik kom voor het probleem wat je wel kent.
Waarom niet een paar dagen eerder?
Ik kon het niet, sorry.
Ik heb met die man gepraat.
We kunnen hier niet praten. Kom, ik zal het je uitleggen.
Ik wil daar niet heen.
Je zei dat je mij niet ging weggeven.
We hebben er over gepraat.
Je zei dat je groot was en alles begreep.
Je weet dat ik van je houd.
Je bent mijn kleine meid. Ik had je liever niet weggeven.
Maar er is geen andere keuze.
Ik zei dat ik ver wegging. Ik kan je hier niet achterlaten.
Buiten dat, het is hier gevaarlijk.
En de kans is groot dat niemand je daar pijn zal doen.
Je zult andere kinderen ontmoeten.
Haal je mij weer op als je terugbent?
Natuurlijk doe ik dat.
Wanneer ik weer terug ben.
En dan gaan we mama zoeken.
En vader zullen we ook gaan zoeken.
Kom.
Kom, het is al laat.
Geprezen zij Jezus Christus.
Voor eeuwig.
Dus jij bent Rosa.
Kom maar met mij mee.
Je zult andere meiden ontmoeten.
Goed, geef me jouw hand.
Alsjeblieft, geen afscheid.
Kom, we gaan.
Je haalt me weer op?
Vertaald door Simply Releases Toppers Torrox-Costa www.simplyreleases.com